شبکه WAN

شبکه گسترده WAN دیدگاه خود را بنویسید

شبکه گسترده WAN

شبکه گسترده (WAN)، یک شبکه مخابراتی یا شبکه کامپیوتری است که در یک ناحیه جغرافیایی بزرگ گسترش می‌یابد. شبکه‌های گسترده اغلب با استفاده از مدارهای مخابراتی اجاره شده بر پا می‌شوند.

شبکه های گسترده به زبان ساده

کسب و کارها، آموزش و پرورش و نهادهای دولتی از شبکه‌های گسترده برای انتقال اطلاعات به کارکنان، دانش‌آموزان، مشتریان، خریداران و تامین‌کنندگان از نقاط مختلف جهان استفاده می‌کنند. در اصل، این نوع ارتباط از راه دور به کسب و کارها اجازه می‌دهد تا کارهای روزانه خود را به طور موثر و بدون توجه به مکان انجام دهند. اینترنت ممکن است به عنوان یک WAN در نظر گرفته شود.

انواع شبکه

اصطلاحات مربوط به انواع دیگر شبکه‌ها عبارتند از: شبکه‌های شخصی (PANs)، شبکه‌های محلی (LANs)، شبکه‌های دانشگاهی (CAN) یا شبکه‌های کلان شهری (MAN) که به ترتیب معمولا به یک اتاق، یک ساختمان، یک دانشگاه یا یک منطقه شهری خاص محدود می‌شوند.

گزینه‌های طراحی شبکه WAN

تعریف کتابی WAN، یک شبکه کامپیوتری است که در مناطق، کشورها یا حتی جهان گسترده است. با این حال، بر حسب کاربردهای پروتکل‌های شبکه‌های کامپیوتری و مفاهیم مرتبط با آن‌ها، ​​بهتر است که WAN را به عنوان فناوری شبکه کردن کامپیوترها برای انتقال داده‌ها در فواصل طولانی و بین LANهای مختلف، MANها و دیگر معماری‌های کوچکتر شبکه‌های کامپیوتری دید.

این تمایز ناشی از این واقعیت است که فناوری متداول در LANها، در لایه‌های پایین‌تر مدل OSI (مانند اترنت یا Wi-Fi) اغلب برای شبکه‌های فیزیکی نزدیک به مبدا داده طراحی شده‌اند و بنابراین نمی‌توانند داده‌ها را بیش از ده‌ها، صدها یا حتی هزاران مایل یا کیلومتر انتقال دهند.

شبکه های WAN اتصال شبکه های کوچکتر

شبکه WAN لزوما اتصال فیزیکی LAN های جدا از هم نیست. برای مثال، شبکه CAN به عنوان یک ستون محلی برای WAN خود از اتصال LANهای مختلف در محوطه دانشگاه ایجاد شده است که این می‌تواند برای تسهیل پهنای باند بالاتر یا به منظور ارایه عملکرد بهتر برای کاربران در CAN باشد.

شبکه‌های WAN برای اتصال LAN ها و انواع دیگر شبکه‌ها استفاده می‌شوند تا کاربران و کامپیوترها در یک مکان بتوانند با دیگر کاربران و کامپیوترها در مکان‌های دیگر ارتباط برقرار کنند. بسیاری از WANها برای یک سازمان خاص ساخته می‌شوند و خصوصی هستند. دیگر WANها، که توسط ارایه دهندگان خدمات اینترنت ساخته شده‌اند، اتصالات را از LANهای سازمانی به اینترنت فراهم می‌کنند.

شبکه‌های WAN اغلب با استفاده از خطوط اجاره شده ساخته می‌شوند. در انتهای هر خط اجاره‌ای، یک مسیریاب در یک طرف، یک LAN را به مسیریابی در طرف دیگر متصل می‌کند. خطوط اجاره‌ای می‌توانند بسیار گران باشند. به جای استفاده از خطوط اجاره‌ای، شبکه‌های WAN ممکن است با استفاده از روش‌های تعویض مدار (مدارگزینی) یا تعویض بسته (راه‌گزینی بسته کوچک) با هزینه کمتر ایجاد شوند.

پروتکل‌های شبکه از جمله TCP / IP عملکردهای انتقال و آدرس‌دهی را انجام می‌دهند. پروتکل‌هایی مانند سلسله‌مراتب دیجیتال همزمان (SDH)، بسته بر روی SONET، MPLS، حالت انتقال ناهمگام (ATM) و رله فریم (Frame Relay) اغلب توسط ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی در WANها استفاده می‌شوند.

پروتکل X.25 یکی از مهم‌ترین پروتکل‌های اولیه WAN بود و اغلب به عنوان جد رله فریم شناخته می‌شد و امروزه بسیاری از پروتکل‌های اساسی و عملکردهای X.25 بعد از ارتقا هنوز در پروتکل رله فریم استفاده می‌شوند.

تحقیقات علمی در شبکه‌های گسترده را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد:

  • مدل‌های ریاضی
  • شبیه‌ساز شبکه
  • شبیه‌سازی شبکه

بهبود عملکرد بعضی اوقات از طریق خدمات فایل در منطقه گسترده یا بهینه‌سازی WAN انجام می‌شود.

 

شبکه گسترده WAN

 

تکنولوژی اتصال

بسیاری از فناوری‌ها از جمله خطوط تلفن، انتقال موج رادیویی و فیبر نوری برای لینک‌های شبکه گسترده در دسترس هستند. تحولات جدید در فناوری به طور پیوسته به افزایش نرخ انتقال منجر شده است. در حدود ۱۹۶۰، یک خط ۱۱۰ بیت در ثانیه در لبه WAN عادی بود، در حالی که لینک‌های اصلی ۵۶ کیلوبیت در ثانیه تا ۶۴ کیلوبیت در ثانیه سریع در نظر گرفته می‌شدند.

از سال ۲۰۱۴، خانوارها با وایمکس، فیبر نوری، اینترنت کابلی، Dial-Up، ADSL یا ۴G به اینترنت متصل می‌شوند. سرعتی که کاربران در حال حاضر می‌توانند استفاده کنند از ۲۸.۸ کیلوبیت در ثانیه از طریق یک مودم ۲۸K از طریق یک اتصال تلفنی تا سرعت ۱۰۰ گیگابیت در ثانیه در اتصال اترنت ۱۰۰GBaseY است.

برای پیاده سازی WAN از فناوری‌های ارتباطی زیر استفاده شده است.

  • حالت انتقال ناهمگام
  • کابل مودم
  • اینترنت بی‌سیم
  • خط مشترک دیجیتال
  • ارتباط فیبر نوری
  • رله فریم
  • ISDN
  • خط اجاره ای
  • SD-WAN
  • شبکه‌های نوری همزمان
  • X.25

 

اترنت ۴۰۰ گیگابیت

شرکت AT & T در سال ۲۰۱۷ برای کسب و کارها از اترنت ۴۰۰ گیگابیتی استفاده کرد. محققانی مانند رابرت مائر، الکس آلوارادو، دومانیک لاوری و پولینا بیول از کالج لندن توانستند سرعت شبکه را به ۱.۱۲۵ ترا بیت در ثانیه افزایش دهند.

کریستوس سانتیس، اسکات استگر، آمنون یاروف، مارتین و ایلین سومتفیلد، یک لیزر جدید تولید کردند که سرعت انتقال در کابل فیبر نوری را چهار برابر کرد. اگر این دو تکنولوژی ترکیب شوند، سرعت انتقال تا ۴.۵ ترابیت در ثانیه به طور بالقوه می‌تواند به دست آید، هر چند که احتمال پیاده‌سازی آن در آینده نزدیک کم است.

منبع: ویکی پدیا

۰/۵ ( ۰ نظر )

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *